Нашр шуд: 23 Феврали 2018

Диданд: 1519

Душанбе, 23-юми феврали соли 2018

Аз Ибни Масъуд (р) ривоят аст, ки аз Расули Худо (с) суол кардам: «Кадом амал ба назди Худованд афзал аст?» Гуфт: Намоз дар вақташ». Боз гуфтам: Баъд аз он?» Гуфт: «Некӯӣ ба падару модар».

Табаронӣ ривоят мекунад, ки марде назди Расули Худо (с) омаду гуфт: Ман ҷиҳод мехоҳам. Расули Худо (с) гуфтанд: Оё падару модарат ҳастанд? Он мард гуфт: Модарам ҳаст. Расули Худо (с) фармуданд: Ба модарат некӯӣ кун, вақте ки ин корро кардӣ, ту ҳаҷ, ҳам умра ва ҳам ҷиҳод кардаӣ». Дар ривояти дигар омадааст: «Лозим дор қадамашро, зеро ҷаннати ту он ҷост».

Нашр шуд: 22 Феврали 2018

Диданд: 1454

Душанбе, 22-юми феврали соли 2018

Ба диққати шахсоне, ки барои иштирок дар имтиҳонҳои марказонидаи дохилшавӣ дар соли 2018 аз қайд гузаштан мехоҳанд, расонида мешавад, ки тибқи супориши Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ба нақшаи қабули донишҷӯён барои соли таҳсили 2018-2019 иловаҳо ворид гардид. Тибқи он аз рӯйи ихтисоси “1 750101-01 – дендрология (дарахтшиносӣ)”-и Донишгоҳи миллии Тоҷикистон 25 ҷой (10 ҷой аз рӯйи таҳсили ройгон ва 15 ҷой аз рӯйи таҳсили пулакӣ) илова карда шуд.

Нашр шуд: 22 Феврали 2018

Диданд: 1742

Душанбе, 22-юми феврали соли 2018

Одамият чист? - Худро дур аз шар доштан,

Хайрхоҳи халқ будан, нафъи безар доштан.

Муддатест ки дар расонаҳои хабарӣ ва шабакаҳои иҷтимоӣ дар бораи таъсиси ташкилоти наве ба исми "Анҷумани озодандешони тоҷик" валвалаи зиёде бар по намудаанд ва ба ҳар роҳу восита мехоҳанд фикру андешаи ифротии худро дар назди ҷаҳониён солим нишон диҳанд, бехабар аз ин ки мардуми тоҷик ва ҷомеаи ҷаҳонӣ аз нақша ва кору пайкори онҳо бохабаранд. Аввал ин ки ба ташкил додани ин созмон онҳо танҳо номи худро тағйир додаанд, аммо бо ҳамон андеша ва афкори хароби худ амал мекунанд. Ба қавли Унсурмаолии Кайковус “гандумнамои ҷавфурӯш”-анд.

Нашр шуд: 16 Феврали 2018

Диданд: 1399

Душанбе, 16-уми феврали соли 2018

Ислом динест, ки аз замони зуҳураш мардумро аввалан ба илму дониш омӯхтан, некӣ кардан, поктинат будан, ростқавл будан, сулҳу дӯстӣ ва дӯст доштани Ватан ва ҳифзи он, таълиму тарбияи ахлоқи ҳамида, нигаҳ доштани ҳуқуқи якдигар, пешгирии тамоми ҷиноятҳо ва умуман барои шифо бахшидани дардҳо ва мушкилоте, ки ҷомеаи башарӣ ба он ниёз дорад, омадааст.